2khtari be name aseman
حرف هایی از جنس باران از یک آسمان بی ستاره..
خدايا خطاها و گناهان لباس خوارى بر تنم كرده و دورى از تو جامه بيچارگى بر تنم افكنده و بزرگ جنايتم دلم راميرانده پس تو زنده اش كن به بازگشت خودت اى آرزو و مقصودم و اى خواسته و آرمانم به عزتت سوگند براى گناهانم جز تو آمرزنده اى نيابم و براى شكستگيم جز تو شكسته بندى نبينم و من بوسيله آه و ناله بسوى تو بدرگاهت خاضع گشته و با زارى در برابرت خود را به خوارى كشاندم پس اگر توام از درگاه خويش برانى در آن حال به كه روآورم؟ و اگر توام از نزد خويش بازگردانى به كه پناه برم؟ و بس افسوس از شرمندگى و رسواييم و اى دريغ از كار بد و گناهانى كه بدست آورده ام از تو خواهم اى آمرزنده گناه بزرگ و اى شكسته بند استخوان شكسته كه ببخشى بر من گناهان نابود كننده ام را و بپوشى بر من كارهاى پنهانى رسوا كننده را و مرا در بازار قيامت از نسيم جان بخش عفو و آمرزشت محروم نفرمايى و از لباس زيباى گذشت و چشم پوشى خود برهنه ام نكنى خدايا سايه ابر رحمتت را بر گناهانم بينداز و ابرريزان مهربانى و رأفتت را براى شستشوى عيبهايم بفرست خدايا آيا بنده فرارى جز به درگاه مولايش به كجا بازگردد يا آيا كسى جز او هست كه وى را از خشم او پناه دهد معبودا اگر پشيمانى بر گناه توبه محسوب شود پس به عزتت سوگند كه براستى من از پشيمانانم و اگر آمرزش خواهى از خطا آن را پاك كند پس براستى من از آمرزش خواهانم خدايا تو را سزد كه مرا مؤاخذه كنى تا گاهى كه خشنود شوى خدايا به همان قدرتى كه بر من دارى توبه ام بپذير و به بردباريت از من بگذر و به همان علمت كه به احوالم دارى با من مدارا كن خدايا تويى كه درى از عفو خود بسوى بندگانت باز كردى و نامش را توبه گذاردى و فرمودى «بسوى خدا بازگرديد با توبه صادقانه» پس ديگر چه عذرى دارد آن كس كه از وارد شدن در اين در باز شده غفلت ورزد خدايا اگر براستى سر زدن گناه از بنده ات زشت است ولى گذشت نيز از نزد تو نيكوست معبودا من نخستين كسى نيستم كه نافرمانيت كرده و توبه پذيرش گشته اى و خواستار احسانت گشته و تو بر او احسان كرده اى، اى پذيرنده بيچاره اى غم زدا اى بزرگ احسان اى داناى اسرار نهان اى نيكو پرده پوش شفيع گردانم نزد تو جود و كرمت را و توسل جستم به حضرتت و به مهربانيت و ترحّمت در پيش تو پس دعايم مستجاب كن و اميدم را درباره خودت به نوميدى مبدل مكن و توبه ام را بپذير و گناهم را به كرم و مهربانى خود ناديده گير اى مهربانترين مهربانان مناجات التائبین از بحارالانوارجلد 91
| Design By : Night Skin |
كه بزرگ ترين آنها عشق است.
عشق بر كساني آشكار مي شود
كه همه چيز و همه كس را
در آغوش مي گيرند و مي پذيرند.
قلب آنها عاشقانه زمزمه مي كند:
"خدايا،من هيچم و تو همه چيز هستي"
و خدا شهد قلب خود را در قلب آنها مي ريزد.
آنها در دنيا زندگي مي كنند،اما از آنها جدا هستند.
اين افراد پاره اي از خدا هستند.
قلب آنها با خدا ارتباط دارد
و دست هايشان به نيازمندان ياري مي رساند.
"جي.پي.واسواني"
LinkDump
