امروز که داشتم مجله می خوندم یک دفعه چشمم به مطلبی با این عنوان افتاد :" اگر یک سنجاقک بودی..."ازش خوشم اومد که خلاصه اش این بود:

میدونستی عمر سنجاقک کوتاهه و فقط 24 ساعت عمر میکنه!

راستی اگه یک سنجاقک بودی و فقط یک روز واسه زندگی کردن داشتی چی کار میکردی؟چقدر از این روز را صرف دیدن برنامه های تکراری تلویزیون میکردی؟چه مدت از روزت را می خوابیدی یا کارهای بیهوده انجام میدادی؟بازم کاری میکردی که خودت از دست خودت عصبانی بشی یا حتی دیگران بخاطر کاری که میکنی ناراحت بشن و زجر ببینن؟چقدر از روزت را با افرادی که هیچ وجه شباهتی با تو ندارند میگذروندی و باهاشون حرف میزدی؟آیا هنوزم توی خیابون ها میگشتی و وسایلی که نیاز نداشتی رو میخریدی؟

اصلآ فرض کن که 24 ساعت وقت داری!چه کارهایی رو  میکنی و چه کارایی رو انجام نمیدی؟کدوم کارهات رو توی اولویت قرار میدادی؟آیا هنوز کارهای نیمه تمومت رو واسه فردا میگذاشتی؟هرچند دیگه فردایی وجود نداره...هنوز حسرت دیروزی که گذشته و آینده ای که نیومده رو میخوردی؟کدوم دیروز،کدوم فردا..امروز که دیروز و فردایی نداره!

فکر کن امروز یه روزیه که به تو هدیه داده شده تا بتونی زندگی کنی.بتونی خودت رو ابراز کنی؛توانایی هات رو،علایقت رو و... بتونی توی اون روز کاری کنی تا بشه اسم جانشین خداوند رو روی تو گذاشت و اون روز بشه واسه تو و به نام تو ثبت بشه.

توی روز وقت نداری حق کسی رو پایمال کنی.نمی تونی دل کسی رو بشکنی.حقی را ناحق کنی.توی اون روز آبی رو گل آلود نکن و هوایی رو مه آلود و دلی رو غمگین و ناامید..توی اون روز خودت باش و خودت رو دوست داشته باش.وقتت رو برای توقع بیجا از دیگران،خشم،حسرت و حسادت هدر نده..

24 ساعت وقت زیادی نیست ولی نباید عجله هم کرد تا خسته و افسرده بشی.زمان را طوری برنامه ریزی کن تا وقتی هم برای استراحت داشته باشی.تا امروزت را خوب مرور کنی و شیرینی کارهات رو توی جسم و جانت درک کنی.پس امروز را دریاب و از زندگی کردن لذت تمام را ببر.24 ساعت یک فرصت طلاییه واسه بهتر بهره بردن از عمر!

اگه میدونستی که تمام دنیای سنجاقک یک شبانه روزه، بیشتر به ارزش شبانه روزت پی میبردی.هرچند اگر از تمام انسانها توی روز محشر سوال کنند که چقدر زندگی کردید؛جواب میدن:فقط یک ساعت!!